Alper Somuncu – BlogNotes

SAP R/3 sisteminde, global ve local dizinler (directory) arasında belirli bir fark vardır. Global dizinler genelde database server üzerinde bulunurlar ve her R/3 sistemde yalnızca bir adet global dizin vardır. Bunun yanı sıra her SAP instance’ı da uygulama sunucuları (application servers) üzerinde barındırılan local dizinlere sahiptir. Burada instance dediğimiz, R/3 sistemin yönetimsel birimidir ve uygulama katmanına özgü bileşenleri barındırır.

Her iki dizin tipi de (local & global) \usr\sap\<sapsid> dediğimiz path altında bulunur. Buradaki <sapsid> , SAP sistem adıdır ve üç karakterli bir koddan ibarettir (Ör: DEV, PRD, P11,…). Sistem ismini kurulumda istediğimiz gibi ayarlayabiliriz.

Burada en önemli alt dizin R/3 programlarının bulunduğu \usr\sap\<sapsid>\sys\exe\run dizinidir.

\run dizini bu sistemin sorunsuz bir şekilde çalışmasını sağlayan R/3 program dosyalarını barındırır.

R/3 log dosyaları ise, instance dizini altında \usr\sap\<sapsid>\DVEBMGS01\work alt dizininde barındırılır.

SAP sistemlerde herhangi bir process çalıştırıldığı zaman hem SAP sistemleri üzerinden hem de işletim sistemi üzerinden loglarının takibi yapılabiliyor. Burada tarihe göre sıralama yapıldığı zaman en son çalıştırılan işlemin loglarına ulaşılabilir.

R/3 sisteminin client yapısı ise R/3 sistem landscape temelinde çalışır. R/3 sistemlerde client, kendi veri ortamı bulunan organizasyonel ve ticari bir birim olarak görülebilir.

Daha önce de bahsettiğimiz gibi R/3 sistemi genelde; development, quality assurance ve production sistemlerden oluşur. Fakat her bir ortam R/3 sisteminden bağımsız olarak ayarlanabilir veya aynı R/3 sistemi üzerinde client olarak da barındırılabilir.

Information Layer’larda olduğu gibi R/3 sistem landscape’inde de bir, iki ve üç sistemli yapılar oluşturulabilir.

One-system Landscape dediğimiz tek sistemli yapıda; development, quality assurance ve production ortamları, farklı clientlar ile tek bir sunucu üzerinde bulunur. Bu sistemin avantajı minimum donanım gerekliliği ve yönetiminin kolay olmasıdır. Dezavantajı ise, client üzerinde yapılan değişiklikler veya geliştirmelerin direkt olarak production yani canlı sistem üzerinde de etkili olmasıdır. Aynı zamanda performans ve veri güvenliği de etkili değildir. Genelde ayrı bir test sisteminde yeni sürümlerin ve geliştirmelerin yapılması da sıklıkla mümkün değildir.

Two-system Landscape dediğimiz yapıda ise development ve quality assurance ortamları tek bir sunucu üzerinde farklı client numaralarıyla bulunur. Production sistem ise farklı bir sunucu üzerinde barındırılmaktadır. Bu yapılandırma sayesinde production sistem, development ve quality assurance’da yapılan değişikliklerden ve geliştirmelerden etkilenmez. Böylece daha performans ve veri güvenliği bakımından daha kararlı bir production ortamı sağlanmış olur. Dezavantajı ise, clientlarda yapılan değişiklik ve geliştirmelerin test edilememesidir.

Three-system Landscape‘de ise development, quality assurance ve production ortamları farklı sunucular üzerinde barındırılır. Bu yapıda production ortamı için en güvenli sistem sağlanmış olur. Canlı sistem verileri ve performansı, development ve QA (quality assurance)’de yapılan değişikliklerden etkilenmez. Ayrıca development ortamı diğer ortamlardan farklı bir sunucu üzerinde barındırıldığı için, burada yapılan geliştirmeler sonrası production sisteme gönderilecek olan transport requestleri gönderilmeden önce QA sisteminde test edilebilir. Bu sistemin dezavantajı olarak da, fazla donanım gerekliliği ve böylece de maliyetlerin artmasıdır.

Google Docs: http://docs.google.com/View?id=ddhw5r9m_46hn3bpmcv